welcome sa aking mundo.

Monday, May 28, 2007

walang??

hmm.. this familiar feeling. so at home in me. just like those days when im feeling heaven and hell. im in this relationship for quite a long time now, and i guess no matter how long id be, i wont be able to undrstand everything perfectly. i dont know how im able in making up with everything. standing strong, keeping a smile on the face. when deep inside, all you wanted was somebody to hold you tight, that even if you pretend to be strong, he knows exactly what you're feeling. that at times, you dont have to always say that you want him around, that you feel blue and it would be great having him beside you.
minsan talaga, kelangan mo ding plastikin ang sarili mo. mas madali nga namang ngumiti o mgpanggap na masaya kesa magpaliwanag kung bakit ka malungkot. at higit sa lahat, minsan kelangan mo rin ng lakas para sabihing mahina ka. pero d ba, ang hirap humanap ng taong mkakaintindi sa lahat ng tinatakbo ng isip mo. kung meron, swerte mo. minsan naman, kung sino pa yong inaakala mong makakaintindi, parang sya pa yung may pinakanakakalokang magisip sa lahat. pero ganon talaga. Man is unique eh. tulad ko, hindi ko alam kung may nkakaintindi pa sa sinasabi ko ahaha. habang binabasa mo to naisip mo bang magulo din ang isip ko? ang gulo talaga ng mundo no, pakiayos mo nga.